Φωτογραφίες: Γιώργος Λιόκαλος, Κώστας Κατικάκης, Αλέκος Πολυχρονάκης
Κείμενο: Γιώργος Λιόκαλος

Όλα ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 1926 όπου τρία αδέλφια (Adriano, Bruno, Marcello) ίδρυσαν την Ducati. Αρχικά κατασκεύαζαν ραδιόφωνα και αργότερα από ηλεκτρικές ξυριστικές μέχρι βίντεο κάμερες, ενώ απασχολούσε 7.000 εργαζόμενους. Αμέσως μετά τον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο προσπαθώντας να ορθοποδήσει κατασκεύασε τον πρώτο κινητήρα με ονομασία «Cucciolo» που το 1950 έσπασε 12 ρεκόρ. Και αυτή ήταν μόνο η αρχή. Στην σύγχρονη εποχή της Ducati από το 1990 μέχρι το 2025 κέρδισε 45 παγκόσμιους τίτλους. Στα MotoGp 5 τίτλοι αναβατών και 6 κατασκευαστών και στα SBK 13 αναβατών και 21 κατασκευαστών. 

 Κάθε χρόνο όταν επισκεπτόμαστε την EICMA “θυσιάζουμε” μια μέρα για να δούμε κάτι σε σχετικά κοντινή ακτίνα από το Μιλάνο. Φέτος ήρθε η σειρά της Bolognia, και φυσικά το Μουσείο και το Εργοστάσιο της Ducati. Είχαμε κάνει και στο παρελθόν μια προσπάθεια να δούμε το μουσείο αλλά δυστυχώς ήταν κλειστό για εργασίες. Φέτος πιο οργανωμένα αποφασίσαμε να δούμε από μέσα το εργοστάσιο καθώς και το μουσείο. 

 Δυστυχώς καθώτι η Ducati δεν μας άφησε να τραβήξουμε φωτογραφίες εντός του εργοστασίου δεν έχει να αναφερθούμε σε αυτό, αλλά αν είστε κοντά στην γειτονιά αξίζει τον κόπο να κάνετε το τούρ. Βλέπετε διάφορα στάδια κατασκευής των μοτοσυκλετών, την γραμμή παραγωγής κυρίως ορισμένων κινητήρων και το τελικό στάδιο πριν πάρουν το δρόμο για τους αντιπροσώπους. Την μεγαλύτερη απαγόρευση για τους επισκέπτες ήταν η πόρτα που έγραφε “Ducati Corse”. 

 Τελειώνοντας την ξενάγηση μας στο εργαστάσιο, το επόμενο βήμα ήταν το Μουσείο. Έχοντας και για το 2025 στις πλάτες της το Πρωτάθλημα οδηγών και κατασκευαστών στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP η Ducati είχε να δείξει μια μεγάλη ιστορία το πως έφτασε ως εδώ και πολλές μοτοσυκλέτες στην φαρέτρα της. 

Οι φωτογραφίες μιλούν απο μόνες τους, με την ιστορία της κάθε μια.

Κάντε κλικ πάνω στη φωτογραφία για να τη μεγεθύνετε

Τα εισιτήρια για την επίσκεψη μας στο μουσείο αλλά και στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου

Απέναντι απο το εργοστάσιο

Στο πάρκιγκ εντός, υπάρχουν οι μοτοσυκλέτες των εργαζομένων, οι οποίες ειναι φυσικά όλες Ducati, καθώς όπως μας είπε ένας εργαζόμενος, δικαιούνται κάθε χρόνο με έκπτωση αγορά μοτοσυκλέτας Ducati!

Έξω απο το μουσείο

Φυσικά υπάρχει κατάστημα με τα είδη της Ducati

Για να μπείτε στην ξενάγηση στο εργοστάσιο, σου βάζουν αυτοκόλλητα για να μην φωτογραφίζεις

Στο Μουσείο υπάρχει όλη η ιστορία της Ducati

Αρχικά κατασκεύαζαν ραδιόφωνα και αργότερα από ηλεκτρικές ξυριστικές μέχρι βίντεο κάμερες

Στην είσοδο του Μουσείου υπήρχε η καινούργια Ducati Panigale V4R

Στην είσοδο του Μουσείου υπήρχε η καινούργια Ducati Panigale V4R

Στην πρώτη αίθουσα υπάρχουν μερικές διαθέσιμες μοτοσυκλέτες που μπορείς να κάτσεις πάνω

Η μεγάλη αίθουσα με την αγωνιστική ιστορία της Ducati

Siluro 100, Στις 30 Νοεμβρίου 1956, στην οβάλ πίστα της Μόντσα, η Ducati 100 Siluro κατέκτησε 46 παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας. Με αναβάτες τους Santo Ciceri και Mario Carini, η μοτοσυκλέτα βασίστηκε σε μια Gran Sport Marianna με κινητήρα 98 κ.εκ

Το Cucciolo ήταν το πρώτο μοτοσυκλετιστικό προϊόν που συναρμολογήθηκε από τη Ducati. Μετά την ήττα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία –που έως τότε δραστηριοποιούνταν στα ηλεκτρονικά– χρειάστηκε να διαφοροποιήσει την παραγωγή της. Έτσι, το 1945 ξεκίνησε την κατασκευή ενός πολύ μικρού κινητήρα, ιδανικού για τοποθέτηση σε ποδήλατο.

Η 125 Sport ήταν μία από τις πρώτες Ducati δρόμου που σχεδιάστηκαν από τον μηχανικό Fabio Taglioni, μετά την ένταξή του στη Ducati. Η μοτοσυκλέτα υιοθετούσε τεχνικές λύσεις που προέρχονταν άμεσα από την αγωνιστική Gran Sport “Marianna”.

Η Ducati 60 αντιπροσωπεύει την πρώτη ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα που κατασκευάστηκε από το εργοστάσιο στο Borgo Panigale. Από παραγωγός βοηθητικών κινητήρων, η εταιρεία μετατράπηκε σε έναν πραγματικό κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Η ελαφριά αυτή μοτοσυκλέτα συγκέντρωνε όλα τα χαρακτηριστικά των δίτροχων της εποχής: ήταν οικονομική, άνετη και ελαφριά (44 κιλά).

1949 – Cucciolo Racing, Οι πρώτες αγωνιστικές επιτυχίες της Ducati έχουν πρωταγωνιστή το Cucciolo, το οποίο συμμετείχε σε αγώνες μικρού κυβισμού που διεξάγονταν σε ιταλικές αστικές πίστες. Η πρώτη καταγεγραμμένη νίκη ανήκει στον Mario Recchia, ο οποίος στις 15 Φεβρουαρίου 1947 επικράτησε στο Grand Prix του Viareggio. Το 1950, στην πίστα της Monza, το Cucciolo πέτυχε επίσης πολλά παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας στην κατηγορία των 50 κ.εκ., με αναβάτες τους Ugo Tamarozzi και Glauco Zitelli.

175 T Σχεδιασμένη για ταξίδι Η 175 T είναι η πρωταγωνίστρια σε μία από τις πιο εντυπωσιακές περιπέτειες της Ducati. Το 1957, οι Leopoldo Tartarini και Giorgio Monetti ολοκλήρωσαν ένα ταξίδι 60.000 χιλιομέτρων γύρω από τον κόσμο, καβάλα στη νέα μοτοσυκλέτα. Ήταν ένα ταξίδι που σχεδιάστηκε ως πρωτότυπη μορφή προώθησης. Η περιπέτεια οδήγησε τους δύο αναβάτες μέσα από 5 ηπείρους και 36 χώρες σε διάστημα ενός ολόκληρου έτους, κάνοντας τη Ducati εξαιρετικά δημοφιλή. Αυτό επιβεβαίωσε την αξιοπιστία της μοτοσυκλέτας με μονοκάμπανο εκκεντροφόρο και ισχύ 14 ίππων, απογόνου της Marianna.

Il Giro del Mondo Γύρος του Κόσμου Around the World (κεντρικός τίτλος στον τοίχο, κάτω από τον χάρτη διαδρομής) 175 T – Σχεδιασμένη για ταξίδι Designed to Travel Η 175 T είναι η πρωταγωνίστρια σε μία από τις πιο εντυπωσιακές περιπέτειες της Ducati. Το 1957, οι Leopoldo Tartarini και Giorgio Monetti ολοκληρώνουν ένα ταξίδι 60.000 χιλιομέτρων γύρω από τον κόσμο, πάνω στη νέα μοτοσυκλέτα. Ένα ταξίδι που σχεδιάστηκε ως πρωτότυπη μορφή προώθησης. Η περιπέτεια οδήγησε τους δύο αναβάτες μέσα από 5 ηπείρους και 36 χώρες, σε διάστημα ενός ολόκληρου χρόνου, κάνοντας τη Ducati εξαιρετικά δημοφιλή. Αυτό επιβεβαίωσε την αξιοπιστία του μονοκύλινδρου κινητήρα 14 ίππων με επικεφαλής εκκεντροφόρο, απογόνου της Marianna.

500 Pantah Η αυγή μιας νέας εποχής Ο εκλεπτυσμένος δικύλινδρος κινητήρας με κωνικά γρανάζια δίνει τη θέση του σε μια νέα σειρά κινητήρων, πιο σύγχρονης σύλληψης και πιο απλής κατασκευής. Το παραδοσιακό για την Ducati διάταγμα κινητήρα L-twin με σύστημα Desmo δεν εγκαταλείπεται, αλλά εξελίσσεται με έναν οδοντωτό ιμάντα από καουτσούκ για τον χρονισμό των βαλβίδων. Ο κινητήρας τοποθετείται επίσης σε ένα νέο χωροδικτύωμα (trellis frame). Έτσι γεννήθηκε η Pantah 500, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη σπορ μοτοσυκλέτα 500 κ.εκ. της γενιάς της (Motociclismo, 1979).

500 Pantah Η αυγή μιας νέας εποχής Ο εκλεπτυσμένος δικύλινδρος κινητήρας με κωνικά γρανάζια δίνει τη θέση του σε μια νέα σειρά κινητήρων, πιο σύγχρονης σύλληψης και πιο απλής κατασκευής. Το παραδοσιακό για την Ducati διάταγμα κινητήρα L-twin με σύστημα Desmo δεν εγκαταλείπεται, αλλά εξελίσσεται με έναν οδοντωτό ιμάντα από καουτσούκ για τον χρονισμό των βαλβίδων. Ο κινητήρας τοποθετείται επίσης σε ένα νέο χωροδικτύωμα (trellis frame). Έτσι γεννήθηκε η Pantah 500, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη σπορ μοτοσυκλέτα 500 κ.εκ. της γενιάς της (Motociclismo, 1979).

750 Paso Κόκκινη για να σαγηνεύει Η Paso 750 είναι η πρώτη Ducati που σχεδιάστηκε από τον Ριμινέζο Massimo Tamburini, ο οποίος της χάρισε μια περιμετρική και δυναμική σχεδιαστική γραμμή. Το όνομα αποτελεί φόρο τιμής στον Renzo Pasolini, τον αξέχαστο αναβάτη που χάθηκε σε αγώνα στη Monza, το 1973. Η μοτοσυκλέτα έγινε σύντομα σύμβολο του σχεδιασμού της δεκαετίας του ’80 και σηματοδότησε για τη μάρκα την είσοδό της στον χώρο του βιομηχανικού σχεδιασμού. Η χαρακτηριστική κόκκινη απόχρωσή της καθιέρωσε επίσης το κόκκινο ως το επίσημο χρώμα της Ducati, το χρώμα που μέχρι σήμερα χαρακτηρίζει τις σπορ μοτοσυκλέτες από το Borgo Panigale.

Ο βρυχηθμός της Ducati στη Dakar Η Elefant, εξοπλισμένη με κινητήρα Ducati, από το 1984 πρωταγωνιστεί στους αφρικανικούς αγώνες, όπως η Παρίσι–Dakar, το Rally Atlas στο Μαρόκο και το Rally των Φαραώ στην Αίγυπτο. Προετοιμασμένη από το αγωνιστικό τμήμα του Borgo Panigale, η δικύλινδρη L κινητήρα της Ducati διαθέτει ειδικά έμβολα, ενισχυμένο συμπλέκτη και εξαρτήματα από μαγνήσιο. Με 904 κ.εκ. και 85 ίππους, μπορούσε να επιτύχει ταχύτητες άνω των 200 km/h σε μεγάλες ερημικές διαδρομές — στους πιο επίπονους και διάσημους αγώνες του κόσμου. Η επιτυχία στη Dakar ήρθε με τον Ιταλό ειδικό Edi Orioli το 1990, ο οποίος επανέλαβε το ίδιο κατόρθωμα το 1994.

1960 – 250 GP Desmo Mike Hailwood Βρετανικό Πρωτάθλημα ACU Τίτλος Αναβατών (Golden Stars), κατηγορία 250 κ.εκ.: Mike Hailwood Η 250 δικύλινδρη Desmo συγκαταλέγεται στις πρώτες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που ανέπτυξε ο Fabio Taglioni, μετά την επίσημη αποχώρηση της Ducati από τους αγώνες. Κατασκευάστηκε αποκλειστικά για τον Mike Hailwood, ο οποίος την προηγούμενη χρονιά είχε σημειώσει τις πρώτες του επιτυχίες με την 125 GP. Με τη νέα μοτοσυκλέτα, ο Hailwood κατέκτησε πολλές νίκες στο αγγλικό πρωτάθλημα, δίνοντας αρχή στον θρύλο του «Mike the Bike». Ένας από τους μεγαλύτερους πρωταθλητές όλων των εποχών, ο Hailwood θα ολοκλήρωνε την καριέρα του το 1979, καβάλα σε μια Ducati.

450 Scrambler Επαναστατική Εικόνα — Rebel Icon Με χαρακτήρα προσανατολισμένο στο εκτός δρόμου, η Scrambler γίνεται απαραίτητη για τους νέους που αναζητούν νέες διαδρομές. Η Ducati τη λανσάρει το 1962, όταν ο Αμερικανός εισαγωγέας Joe Berliner ζητά μια μοτοσυκλέτα τύπου “dirt track” για τους πελάτες των ΗΠΑ. Από το 1968, φαρδύ τιμόνι και ελαστικά χωμάτινης χρήσης συνδυάζονται με ρεζερβουάρ σταγόνα και καινοτόμα χρώματα. Το φαινόμενο Scrambler εξαπλώνεται και στην Ιταλία, όπου γίνεται η πιο επιθυμητή μοτοσυκλέτα της νέας γενιάς, χάρη στο ευέλικτο πλαίσιό της, τον πολυμορφικό κινητήρα και τη μοναδική της γραμμή.

1959 – 125 GP Desmo Bruno Spaggiari Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατηγορίας 125 κ.εκ. Grand Prix Ulster, Μπέλφαστ – Mike Hailwood Η 125 GP, σχεδιασμένη από τον Fabio Taglioni, είναι η πρώτη Ducati που υιοθέτησε το desmodromic σύστημα χρονισμού. Έκανε το ντεμπούτο της το 1956, με τη νίκη του Gianni Degli Antoni στο Σουηδικό Grand Prix στο Hedemora. Την επόμενη χρονιά, η Ducati έφτασε κοντά στην κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου, όταν ο Alberto Gandossi κέρδισε σε Βέλγιο και Σουηδία, ενώ νίκη σημειώθηκε και στο ιταλικό πρωτάθλημα με τον Bruno Spaggiari. Το 1959, η Ducati κυριάρχησε στο Grand Prix του Ulster χάρη στον νεαρό Mike Hailwood, ο οποίος τερμάτισε τρίτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125 κ.εκ.

750 GT Η πρώτη “maxi” μοτοσυκλέτα The First Superbike Η δεκαετία του ’70 καθιέρωσε τις maxi-moto στην παγκόσμια αγορά των δύο τροχών. Για να ανταγωνιστεί τους Ιάπωνες κατασκευαστές, ο μηχανικός Fabio Taglioni σχεδιάζει έναν νέο δικύλινδρο L κινητήρα με κωνικά γρανάζια, ικανό να διαπρέπει τόσο στο δρόμο όσο και στην πίστα. Η 750 GT, που μπήκε σε παραγωγή το 1971, ήταν η πρώτη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα δρόμου της Ducati. Ισχυρή και κομψή, αποτέλεσε τη βάση για την έκδοση SuperSport Desmo του 1973, η οποία εκτέθηκε στο Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης ως μία από τις πιο όμορφες μοτοσυκλέτες όλων των εποχών.

1986 – 750 F1 Marco Lucchinelli Πρωτάθλημα Αμερικής AMA Battle of the Twins – Daytona Marco Lucchinelli 24 Ώρες του Montjuic 1η θέση: Benjamin Grau, Juan Garriga, Carlos Cardus Η 750 F1, εξέλιξη της 600 TT2, σηματοδοτεί το τέλος της σχεδιαστικής εποχής του Fabio Taglioni. Αντιπροσωπεύει επίσης τη μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσε στη νέα αγωνιστική αναγέννηση της Ducati. Με τον νέο δικύλινδρο κινητήρα, ο Virginio Ferrari κατέκτησε τον Ευρωπαϊκό τίτλο F1 το 1985. Την επόμενη χρονιά, η Ducati κυριάρχησε στις 24 Ώρες του Montjuic και με τον Marco Lucchinelli στη Daytona, στον διάσημο αγώνα Battle of the Twins.

1956 – 125 Bialbero Gran Prix Alberto Gandossi Η ανάπτυξη της 125 Desmo Gran Prix, η οποία έκανε νικηφόρο ντεμπούτο το καλοκαίρι του 1956, οδήγησε τη Ducati να επανεξετάσει τη δέσμευσή της στους αγώνες Grand Prix — στους αστικούς, εθνικούς και διεθνείς αγώνες. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Gran Sport “Marianna” ήταν μια μοτοσυκλέτα φτιαγμένη για αγώνες μεγάλων αποστάσεων, και άρα όχι κατάλληλη για χρήση σε πίστα. Αναπτύχθηκε λοιπόν η 125 Bialbero Gran Prix, μια πραγματική μοτοσυκλέτα “πελατών”, προορισμένη για αναβάτες που ήθελαν να συμμετάσχουν στα Ιταλικά Πρωταθλήματα της κατηγορίας 125 κ.εκ., και η οποία είχε καλή αποδοχή και στην Ευρώπη — παρόλο που δεν διέθετε το σύστημα desmodromico.

1956 – Gran Sport 125 Marianna . Η Marianna, η πρώτη μοτοσυκλέτα που σχεδιάστηκε από τον μηχανικό Fabio Taglioni στη Ducati, έκανε το ντεμπούτο της στους αγώνες μεγάλων αποστάσεων το 1955. Στο Motogiro d’Italia, ο Μοντενέζος Gianni Degli Antoni οδήγησε τη Gran Sport στην νίκη, στη στρατιωτική έκδοση με κινητήρα 100 κ.εκ. Το 1956, με την ενισχυμένη έκδοση των 125 κ.εκ., ο Giuliano Maoggi κατέκτησε την πρώτη θέση στη γενική κατάταξη του Motogiro. Την ίδια περίοδο η Marianna κυριάρχησε και στον διάσημο αγώνα Milano–Taranto.

1958 – 175 F3 Francesco Villa GP των Εθνών, Μonza 1η θέση, κατηγορία 175 κ.εκ.: Francesco Villa Η Ducati 175 F3 μπορεί να θεωρηθεί προπομπός των σύγχρονων superbikes — μια μοτοσυκλέτα γεννημένη για να αγωνίζεται ανάμεσα σε μοντέλα παραγωγής. Αναπτυγμένη πάνω στη βάση της 175 Sport δρόμου, η μοτοσυκλέτα κέρδισε για πρώτη φορά στο Grand Premio delle Nazioni το 1957, στην πίστα της Monza. Αναβάτης της ήταν ο Francesco Villa, πρώην μηχανικός του αγωνιστικού τμήματος. Η 175 F3 σημείωσε επιτυχίες στη Monza και το 1959 και το 1960.

1978 – 900 SS IOM TT Mike Hailwood Tourist Trophy – Νήσος του Μαν Τίτλος Αναβατών TT1: Mike Hailwood Το 1978, στη Νήσο του Μαν, η Ducati έγραψε μια αξέχαστη σελίδα στην ιστορία του μοτοσυκλετισμού. Το πλαίσιο ήταν το Tourist Trophy, ο μοναδικός τότε αγώνας που απένειμε τον παγκόσμιο τίτλο Formula TT για μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ο άνθρωπος που πραγματοποίησε αυτό το κατόρθωμα ήταν ο Mike Hailwood, ο οποίος επέστρεψε στους αγώνες μετά από δέκα χρόνια απουσίας. Επέλεξε τη Ducati για την επιστροφή του — τη μάρκα με την οποία είχε ξεκινήσει την καριέρα του. Καβάλα σε μια 900 Super Sport, προετοιμασμένη από την ομάδα NCR, ο Βρετανός πρωταθλητής επικράτησε σε ηλικία 38 ετών, διαψεύδοντας κάθε προγνωστικό.

750 F1 Ιταλικό ταμπεραμέντο Η τεχνική ανανέωση της Ducati, που ξεκίνησε με τη σειρά Pantah, συνεχίστηκε το 1985 με την παρουσίαση της 750 F1. Το μοντέλο αυτό αποτελεί θεμέλιο λίθο στην ιστορία της μάρκας, εκφράζοντας την ακραία εκδοχή της σούπερ σπορ μοτοσυκλέτας. Η 750 F1 αξιοποιεί τη γεωμετρία πλαισίου που χρησιμοποιήθηκε στις αγωνιστικές Ducati TT1 και TT2, εξελισσόμενη σε μια μοτοσυκλέτα πιο συμπαγή, ευέλικτη και γρήγορη, με έντονο ιταλικό χαρακτήρα, που τονίζεται από τη τρίχρωμη αγωνιστική της εμφάνιση. Πρόκειται για το κύκνειο άσμα του Fabio Taglioni, ο οποίος αποσύρθηκε μετά την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου έργου.

1971 – 500 GP Δικύλινδρη Bruno Spaggiari GP Γιουγκοσλαβίας – Skopja Loka 1η θέση, κατηγορία 500 κ.εκ.: Gilberto Parlotti Η Ducati επέστρεψε στους επίσημους αγώνες πίστας μόλις τη δεκαετία του ’70, ύστερα από δέκα χρόνια συμμετοχών μέσω ιδιωτικών ομάδων. Για να ανταγωνιστεί τους κορυφαίους, ο μηχανικός Fabio Taglioni ανέπτυξε την 500 Grand Prix, την πρώτη αγωνιστική Ducati με δικύλινδρο κινητήρα τύπου L 90°. Η μοτοσυκλέτα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κατηγορίας 500 κ.εκ. με αναβάτη τον Phil Read και αποτέλεσε τη βάση για την πρώτη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα δρόμου της Ducati, τη 750 GT.

1990 – 851 F90 Raymond Roche** **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Raymond Roche** Η 851 είναι η Ducati που εισήγαγε το νέο υδρόψυκτο δικύλινδρο κινητήρα με 4 βαλβίδες, σχεδιασμένο από τους Gianluigi Mengoli και Massimo Bordi. Κάνοντας το ντεμπούτο της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike του 1988 ως μοντέλο βασισμένο σε παραγωγής, σημείωσε άμεση επιτυχία, κερδίζοντας με τον Marco Lucchinelli στο Donington. Το 1990 ήταν η χρονιά της οριστικής καταξίωσης, με την κατάκτηση του πρώτου Παγκόσμιου Τίτλου Αναβατών από τον Γάλλο Raymond Roche.

1991 – 888 F91 Doug Polen Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Doug Polen Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Η νέα έκδοση της 851, αυξημένη στα 888 κ.εκ., κυριάρχησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1991, κερδίζοντας 23 από τους 26 αγώνες. Ήταν η χρονιά του Αμερικανού Doug Polen, ο οποίος με 17 νίκες στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής, επιτρέποντας παράλληλα στη Ducati να κατακτήσει και τον τίτλο Παγκόσμιων Κατασκευαστών. Αυτό ήταν μόνο το πρώτο από μια μακρά σειρά επιτυχιών, που θα οδηγούσαν την ομάδα του Borgo Panigale στην κορυφή των παγκόσμιων μοτοσυκλετιστικών αγώνων.

1992 – 888 F92 Giancarlo Falappa Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Doug Polen Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Το 1992 ήταν η χρονιά κατά την οποία η Ducati επιβεβαίωσε την ισχυρή της θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Η ομάδα, με επικεφαλής τον Franco Uncini και με τη συνεργασία του Franco Farnè —αρχιμηχανικού από την εποχή του Taglioni— επανέλαβε την επιτυχία της προηγούμενης σεζόν, κατακτώντας ξανά τον Παγκόσμιο Τίτλο Αναβατών με τον Doug Polen και τον Τίτλο Κατασκευαστών. Ο Doug Polen κέρδισε τον τίτλο με την ανανεωμένη 888, καταγράφοντας τέσσερις νίκες. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε και ο Ιταλός αναβάτης Giancarlo Falappa, γνωστός στους Ducatisti ως «Το Λιοντάρι του Jesi», χάρη στις εξαιρετικές του εμφανίσεις.

851 Tricolore Γενεαλογικό άλμα New Generation Αναπτυγμένη αρχικά για τους αγώνες, η 851 είναι η «μητέρα» όλων των σύγχρονων supersport Ducati. Το όραμα των Gianluigi Mengoli και Massimo Bordi παίρνει μορφή το 1986 με την 748 IE: έναν δικύλινδρο κινητήρα με 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο, υδρόψυκτο και —για πρώτη φορά— εξοπλισμένο με ηλεκτρονικό ψεκασμό. Δύο χρόνια αργότερα, αυξημένος πλέον στα 851 κ.εκ., ο κινητήρας Desmoquattro ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της μάρκας του Borgo Panigale. Γεννιέται έτσι η πρώτη Ducati δρόμου με τετραβάλβιδο κινητήρα.

Απο την ένδοξη ιστορία των SBK

1993 – Supermono Mauro Lucchiari Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Supermono Τίτλος Αναβατών: Mauro Lucchiari Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Ιταλικό Πρωτάθλημα Supermono Τίτλος Αναβατών: Mauro Lucchiari Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Ελβετικό Πρωτάθλημα Monobike 1η θέση: Jean-Pierre Imstepf Η κομψή και εκλεπτυσμένη αυτή μονοκύλινδρη τετράχρονη μοτοσυκλέτα είναι το αποτέλεσμα της ιδιοφυΐας του σχεδιαστή Claudio Domenicali, ο οποίος έδωσε μορφή σε μια αρχική ιδέα του Pierre Terblanche. Δημιουργημένη αποκλειστικά για την πίστα, η Supermono κατασκευάστηκε σε μόλις 67 μονάδες. Η μεγάλη συγκέντρωση τεχνολογικών και αεροδυναμικών στοιχείων την έκανε μία από τις πιο ανταγωνιστικές στην κατηγορία της, εξασφαλίζοντας πολυάριθμους τίτλους. Το 1993, ο Mauro Lucchiari κατέκτησε τον ευρωπαϊκό τίτλο Supermono, ενώ η Ducati κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών.

1993 – Supermono

900 Superlight Ύμνος στην ελαφρότητα In Praise of Lightness Η ελαφρότητα στις μοτοσυκλέτες είναι θεμελιώδης αξία, γιατί εξασφαλίζει ευκολία στον χειρισμό, υψηλές επιδόσεις και ασφάλεια. Η 900 Superlight προηγήθηκε κατά είκοσι χρόνια της εποχής της στην έρευνα για τη μείωση του βάρους, μια φιλοσοφία που αποτελεί διαχρονικό πυλώνα του σχεδιασμού της Ducati. Η Superlight εμφανίζεται το 1992 ως έκδοση περιορισμένης παραγωγής της 900 Supersport, ενός από τα πιο δημοφιλή μοντέλα της Ducati. Χαρακτηρίζεται από τη χρήση πολλών εξαρτημάτων από ανθρακονήματα και ζαντών από μαγνήσιο, υλικά που εκείνη την εποχή χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά σε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες.

1994 – 916 F94 Carl Fogarty Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Carl Fogarty Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Η 916 είναι δημιούργημα της ιδιοφυΐας του Massimo Tamburini. Μια μοτοσυκλέτα με επαναστατικό σχεδιασμό, αλλά και με τεχνικές καινοτομίες που την κατέστησαν τη πιο νικηφόρα Ducati όλων των εποχών. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike κάνει το ντεμπούτο της το 1994 με έναν Άγγλο αναβάτη που έδεσε το όνομά του άρρηκτα με τον οίκο της Μπολόνια: τον Carl Fogarty. Ο Fogarty κατακτά τον πρώτο από τους τέσσερις παγκόσμιους τίτλους του, τους οποίους θα επαναλάβει το 1995, 1998 και 1999, κερδίζοντας επάξια το προσωνύμιο «The King» και καθιερώνοντας τον εαυτό του ως τον πιο επιτυχημένο αναβάτη στην ιστορία του Superbike.

916 Γονίδια σταρ Star Genes «Η πιο όμορφη μοτοσυκλέτα των τελευταίων 50 χρόνων» (MCN, 2014): λίγα άλλα μοντέλα έχουν λάβει παρόμοια αναγνώριση. Η 916, αριστούργημα του σχεδιαστή Massimo Tamburini, μετέτρεψε τη μοτοσυκλέτα σε πραγματικό έργο τέχνης. Όχι μόνο για να οδηγείται, αλλά και για να θαυμάζεται. Η ισορροπία και η συμπαγής κατανομή των όγκων, οι κομψές γραμμές και ο προσεγμένος σχεδιασμός κάθε εξαρτήματος κατακτούν αμέσως την καρδιά των φίλων της μοτοσυκλέτας σε όλο τον κόσμο. Και κάνουν τη 916 ένα αληθινό ορόσημο στην ιστορία των σπορ μοτοσυκλετών.

916 αριστούργημα του σχεδιαστή Massimo Tamburini, μετέτρεψε τη μοτοσυκλέτα σε πραγματικό έργο τέχνης.

2001 – 996 F01 Troy Bayliss Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Troy Bayliss Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Το 2001 είναι η τελευταία σεζόν στο Superbike για την 996 R, το μοντέλο της οικογένειας που ξεκίνησε με την 916 και πλέον χρησιμοποιεί τον νέο κινητήρα Testastretta, μικρότερων διαστάσεων σε σχέση με τον ιστορικό Desmoquattro. Το έργο της επανάκτησης του τίτλου των Αναβατών ανατίθεται στον Αυστραλό με το έμφυτο ταλέντο, τον Troy Bayliss. Ως πρωτοεμφανιζόμενος την προηγούμενη σεζόν, όπου είχε ήδη σημειώσει δύο νίκες, ο Bayliss κατακτά το πρώτο από τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματά του στο Superbike.

2003 – Desmosedici GP03 Loris Capirossi Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP GP Καταλονίας, Μοντμελό — Loris Capirossi Το 2003, η Ducati έκανε το ντεμπούτο της στη μεγαλύτερη κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ταχύτητας. Η Desmosedici, η πρώτη τετρακύλινδρη αγωνιστική μοτοσυκλέτα που σχεδιάστηκε από τον Filippo Preziosi, αποδείχθηκε αμέσως ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Ο Loris Capirossi ανέβηκε στο βάθρο στον πρώτο αγώνα, στο Suzuka, και κυριάρχησε στο GP της Καταλονίας. Ο Troy Bayliss αναδείχθηκε rookie της χρονιάς. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με μια εντυπωσιακή δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.

2003 – Desmosedici GP03 Loris Capirossi

2003 – 999 F03

2003 – 999 F03

2003 – 999 F03 Neil Hodgson Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Neil Hodgson Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Η 999 είχε το δύσκολο έργο να αντικαταστήσει τις 916/996 μετά από μια δεκαετία θριάμβων. Η ποιότητα του νέου σχεδίου φάνηκε αμέσως, ήδη από τον πρώτο αγώνα, όπου η Ducati κατέλαβε ολόκληρο το βάθρο. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με απίστευτες νίκες και τον Neil Hodgson να προσθέτει έναν ακόμη τίτλο στο παλμαρέ της Ducati. Το 2004, ο James Toseland κατέκτησε το πρωτάθλημα, και το 2006 ο Troy Bayliss, καθιστώντας την 999 τη δεύτερη πιο επιτυχημένη Ducati μετά την 916.

Monster 900 Αυστηρά Naked Η επιστροφή της μοτοσυκλέτας στην απόλυτη ουσία της. Από αυτή την έμπνευση του Αργεντινού σχεδιαστή Miguel Galluzzi γεννιέται το Monster 900. Δεν ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα χωρίς φέρινγκ, αλλά ήταν εκείνη που έθεσε τις βάσεις για τις γυμνές σπορ μοτοσυκλέτες, σε τέτοιο βαθμό ώστε για την κατηγορία να καθιερωθεί ο όρος «naked». Το πλαίσιο προέρχεται από την Superbike 851, ενώ ο κινητήρας είναι ο Desmodue 904 cc, βασισμένος στο Supersport. Με το χαρακτηριστικό ρεζερβουάρ «πλάτη βίσωνα», το χαμηλό τιμόνι και τον μεγάλο στρογγυλό προβολέα, το Monster γίνεται πολύ γρήγορα αντικείμενο λατρείας, και αυτό χάρη και στις αμέτρητες δυνατότητες εξατομίκευσης.

2007 – Desmosedici GP07 Casey Stoner Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP Τίτλος Αναβατών: Casey Stoner Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Η μείωση του ορίου κυβισμού στο MotoGP από 1000 κ.εκ. σε 800 κ.εκ. οδηγεί τη Ducati στο να επανασχεδιάσει πλήρως τη Desmosedici. Η νέα μοτοσυκλέτα ανατίθεται σε έναν νεαρό αναβάτη, τον Casey Stoner, και ο συνδυασμός νέας μηχανής και αυστραλιανού ταλέντου αποδεικνύεται ιδανικός. Ο Stoner κερδίζει δέκα Grand Prix, ενώ η επιτυχία ολοκληρώνεται με τη νίκη του Loris Capirossi στην Ιαπωνία. Μόλις τέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο της στο MotoGP, η Ducati κατακτά και τον Τίτλο Αναβατών και τον Τίτλο Κατασκευαστών, αγγίζοντας την κορυφή του πρωταθλήματος.

2007 – Desmosedici GP07 Casey Stoner Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP Τίτλος Αναβατών: Casey Stoner Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Η μείωση του ορίου κυβισμού στο MotoGP από 1000 κ.εκ. σε 800 κ.εκ. οδηγεί τη Ducati στο να επανασχεδιάσει πλήρως τη Desmosedici. Η νέα μοτοσυκλέτα ανατίθεται σε έναν νεαρό αναβάτη, τον Casey Stoner, και ο συνδυασμός νέας μηχανής και αυστραλιανού ταλέντου αποδεικνύεται ιδανικός. Ο Stoner κερδίζει δέκα Grand Prix, ενώ η επιτυχία ολοκληρώνεται με τη νίκη του Loris Capirossi στην Ιαπωνία. Μόλις τέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο της στο MotoGP, η Ducati κατακτά και τον Τίτλο Αναβατών και τον Τίτλο Κατασκευαστών, αγγίζοντας την κορυφή του πρωταθλήματος.

2008 – 1098 F08 Troy Bayliss Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike Τίτλος Αναβατών: Troy Bayliss Τίτλος Κατασκευαστών: Ducati Το 2008 είναι η χρονιά που η 1098 κάνει το ντεμπούτο της στο Superbike. Είναι όμως και η τελευταία σεζόν του Troy Bayliss, ο οποίος αποχωρεί από την Ducati και τους οπαδούς της αφήνοντάς τους ένα τελευταίο δώρο: τον τρίτο παγκόσμιο τίτλο του, σε ηλικία 39 ετών. Ο Αυστραλός, με 52 νίκες στην καριέρα του, ξεχωρίζει ως ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης SBK όλων των εποχών, έχοντας κατακτήσει τρεις τίτλους Αναβατών με τρεις διαφορετικές Ducati.

Desmocedici GP16 Το 2014, ο Gigi Dall’Igna ανέλαβε επικεφαλής του προγράμματος Ducati MotoGP και η οργάνωση της ομάδας καθώς και ο επανασχεδιασμός της Desmosedici άλλαξαν ριζικά. Από το 2014 έως το 2015 η μοτοσυκλέτα ανανεωνόταν και εξελισσόταν συνεχώς, με την εισαγωγή μιας επαναστατικής αεροδυναμικής διαμόρφωσης. Η Desmosedici έγινε το νέο σημείο αναφοράς στην αεροδυναμική τεχνολογία, χάρη στα “winglets” που αυξάνουν τη σταθερότητα και της επιτρέπουν να φτάνει ταχύτητες άνω των 350 km/h. Το 2016 ήρθαν οι πρώτες νίκες για τη “Desmosedici” με “winglets”, με τους Andrea Iannone και Andrea Dovizioso να την οδηγούν στη νίκη στη Sepang.

Desmocedici GP16

Desmocedici GP16

Multistrada 1200: Η Ducati αντιμετώπισε ακόμη μία πρόκληση κατά μέτωπο, δημιουργώντας τέσσερις μοτοσυκλέτες σε μία. Αρκεί το πάτημα ενός κουμπιού για να ανταποκριθεί σε κάθε είδος διαδρομής και σε κάθε τύπο αναβάτη. Η Multistrada 1200 είναι ταυτόχρονα σπορ μοτοσυκλέτα, τουριστική Granturismo, μοτοσυκλέτα πόλης και street Enduro. Μια μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη ώστε να προσφέρει μέγιστη απόλαυση οδήγησης, υψηλές επιδόσεις σε άνεση και ασφάλεια, προηγμένη τεχνολογία, ευκολία χρήσης και πολυμορφικότητα. Με τη Multistrada 1200, η συγκίνηση πολλαπλασιάζεται.

Panigale V4R F22 (2022) Η απίστευτη σεζόν επιτυχιών της Ducati στα μεγάλα πρωταθλήματα ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του τίτλου Superbike από τον Álvaro Bautista, οδηγώντας την εξαιρετικά γρήγορη Panigale V4R. Αφού έχασε οριακά τον τίτλο το 2019, ο Ισπανός αναβάτης επέστρεψε στη Ducati και κατέκτησε συνολικά δεκαέξι νίκες, φέρνοντας τον τίτλο Superbike πίσω στο Borgo Panigale, έπειτα από μια μακρά αναμονή έντεκα ετών από τον τελευταίο τίτλο που είχε κατακτήσει η ομάδα της Μπολόνια με τον Carlos Checa.

Panigale V4R F22 (2022) Η απίστευτη σεζόν επιτυχιών της Ducati στα μεγάλα πρωταθλήματα ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του τίτλου Superbike από τον Álvaro Bautista, οδηγώντας την εξαιρετικά γρήγορη Panigale V4R. Αφού έχασε οριακά τον τίτλο το 2019, ο Ισπανός αναβάτης επέστρεψε στη Ducati και κατέκτησε συνολικά δεκαέξι νίκες, φέρνοντας τον τίτλο Superbike πίσω στο Borgo Panigale, έπειτα από μια μακρά αναμονή έντεκα ετών από τον τελευταίο τίτλο που είχε κατακτήσει η ομάδα της Μπολόνια με τον Carlos Checa.

Panigale V4R F22 (2022)

Desmosedici RR — MotoGP Replica. Να μεταφερθεί στον δρόμο η εμπειρία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP: αυτή ήταν η ιδέα πίσω από τη Desmosedici RR. Προερχόμενη άμεσα από την GP06 της ομάδας Ducati Corse, η Desmosedici RR αποτελεί την πρώτη μοτοσυκλέτα δρόμου που αναπαράγει πιστά ένα μοντέλο MotoGP. Ο σχεδιασμός και η αεροδυναμική της αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια την αγωνιστική έκδοση. Το ίδιο ισχύει για τον εξοπλισμό, τα υλικά, τη δομή και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του πανίσχυρου, διαμόρφωσης V 90°, τετρακύλινδρου Desmodromic κινητήρα με 16 βαλβίδες.

Desmosedici RR — MotoGP Replica

1199 Superleggera — Η Ελαφρότητα της Ύπαρξης Με τη Superleggera 1199, η Ducati θέτει νέα πρότυπα αναφοράς στον κόσμο των μοτοσυκλετών παραγωγής. Χρησιμοποιούνται τα πιο ελαφριά και ανθεκτικά υλικά: μαγνήσιο, ανθρακονήματα, τιτάνιο, λίθιο και αλουμίνιο — υλικά που συνήθως συναντώνται σε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, μαζί με την πιο εξελιγμένη διαθέσιμη τεχνολογία. Έτσι η Ducati πετυχαίνει ένα νέο ορόσημο: ισχύ άνω των 200 ίππων και βάρος μόλις 155 κιλών (στεγνό). Μια superbike που προσφέρει το μέγιστο σε επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης, επιδόσεων και συγκινήσεων στην οδήγηση.

1199 Superleggera — Η Ελαφρότητα της Ύπαρξης Με τη Superleggera 1199, η Ducati θέτει νέα πρότυπα αναφοράς στον κόσμο των μοτοσυκλετών παραγωγής. Χρησιμοποιούνται τα πιο ελαφριά και ανθεκτικά υλικά: μαγνήσιο, ανθρακονήματα, τιτάνιο, λίθιο και αλουμίνιο — υλικά που συνήθως συναντώνται σε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, μαζί με την πιο εξελιγμένη διαθέσιμη τεχνολογία. Έτσι η Ducati πετυχαίνει ένα νέο ορόσημο: ισχύ άνω των 200 ίππων και βάρος μόλις 155 κιλών (στεγνό). Μια superbike που προσφέρει το μέγιστο σε επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης, επιδόσεων και συγκινήσεων στην οδήγηση.

Desmocedici GP22 “Pecco” Bagnaia. Από την επιστροφή της στις επιτυχίες το 2016 μέχρι σήμερα, η εξέλιξη της Desmosedici MotoGP υπήρξε εντυπωσιακή, επιτρέποντας στη Ducati να κερδίσει τον τίτλο των κατασκευαστών το 2020 και το 2021, αυξάνοντας παράλληλα τον αριθμό των νικών της σε πίστες σε όλο τον κόσμο. Το 2022 ο νεαρός αναβάτης, Φραντσέσκο “Pecco” Bagnaia, έφερε πίσω στη Ducati τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Αναβατών και Κατασκευαστών, 15 χρόνια μετά τον Casey Stoner, και 50 χρόνια μετά την τελευταία φορά που ένας Ιταλός αναβάτης και μια ιταλική μοτοσυκλέτα κατέκτησαν κορυφαίες θέσεις στις παγκόσμιες κατατάξεις.

Desmocedici GP22. “Pecco” Bagnaia . Από την επιστροφή της στις επιτυχίες το 2016 μέχρι σήμερα, η εξέλιξη της Desmosedici MotoGP υπήρξε εντυπωσιακή, επιτρέποντας στη Ducati να κερδίσει τον τίτλο των κατασκευαστών το 2020 και το 2021, αυξάνοντας παράλληλα τον αριθμό των νικών της σε πίστες σε όλο τον κόσμο. Το 2022 ο νεαρός αναβάτης, Φραντσέσκο “Pecco” Bagnaia, έφερε πίσω στη Ducati τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Αναβατών και Κατασκευαστών, 15 χρόνια μετά τον Casey Stoner, και 50 χρόνια μετά την τελευταία φορά που ένας Ιταλός αναβάτης και μια ιταλική μοτοσυκλέτα κατέκτησαν κορυφαίες θέσεις στις παγκόσμιες κατατάξεις.

1098

1098 – Σχεδιασμένη για το χρονόμετρο Ο σχεδιασμός και η διάταξη της 1098 είναι το αποτέλεσμα της σύνδεσης ανάμεσα στην τεχνολογία αγώνων, τα εξαρτήματα που προέρχονται από την πίστα και την παράδοση της Ducati. Έτσι γεννιέται το racing πνεύμα, και η 1098 εντυπωσιάζει αμέσως με την αποφασιστική και δυναμική εμφάνισή της. Χαρακτηριστικά στοιχεία της Ducati —όπως η ψηλή ουρά, το συμπαγές εμπρός μέρος, οι διπλές τελικές εξατμίσεις κάτω από τη σέλα και το μονόμπρατσο ψαλίδι— συνδυάζονται σε ένα project όπου κάθε λεπτομέρεια έχει μελετηθεί και τελειοποιηθεί μέχρι την απόλυτη ουσία, αυξάνοντας στο μέγιστο τη χαμηλή μάζα και τις επιδόσεις.

Μερικά από την μεγάλη συλλογή των κυπέλλων της Ducati

Απο τον αγώνα των MotoGp στο Mugello 2009

Η μεγάλη αίθουσα με τα; αγωνιστικά

Μέρος της εξέλιξης και των φορμών που φοράνε οι αναβάτες

Πρωτάθλημα κατασκευαστών το 2003 στα SBK

Η μεγάλη αίθουσα με τα; αγωνιστικά

ο Κινητήρας Cucciolo T1 – 1946 Μονοκύλινδρος 4 χρόνων 2 βαλβίδες Τύπος κινητήρα Σύστημα ωστηρίων και βραχιόνων Διάταξη βαλβίδων (timing system) 48 cc Κυβισμός 1,5 ίπποι στις 5.500 σ.α.λ.

Απο τον αγώνα των MotoGp 2010

Η μεγάλη αίθουσα με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες

Η μεγάλη αίθουσα με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες

Μερικά από την μεγάλη συλλογή των κυπέλλων της Ducati